|
|
Limeryki tolkienowskie Limeryki Adiemusa Rymowanki Adiemusa Limeryk Adana Limeryki Elenai Limeryki Avari Limeryki Avari i Adana Super limeryk autorów wielu Limeryki Nifrodel Wierszyk o Luthien i Berenie Kondycja Sarumana Limeryki Adiemusa: Na zamku Orthank u Sarumana Pewien Krasnolud w Khazad-dumie Rymowanka Adiemusa: Przyszedł dziś do mnie Bombadil i drzwi ze złością zatrzasnął Limeryk Adana: Włóczędze co to był z Hobbitonu Limeryki bardziej lub mniej udane Raz pewien Łazik z Tajaru, Raz pewien Gandalf zZachodu, Raz pewien Bagosz z Bagoszna Raz Gandalf Szary na polach Szajeru Razu pewnego w Shajeru Ten deser, to był ogromniasty,
Raz hobbitFrodo z Więc w końcu powiedział I ten hobbit na stokach Orodruiny, I gdy tak stał niezdecydowany Gdy leciał Gollum do dziury tak, że aż głowa boli gorzej niźli po gorzałce więc Frodo sam przygryzł palce. Lecz Sam odgryźć ich nie pozwolił. Dał mu klapkiem po łapkach "Mój panie to jest pułapka! Każden dybie na twą rękę, Kryjąc zamiar za podstępem chce ci ją ukraść w kawałkach!" Lecz gdy szarpiąc rękę się trudził Tio nagle się Frodo obudził na miękkim posłaniu przy ciepłym śniadaniu Które chłodny wietrzyk mu studził Popatrzył z ukosa na lewo Zobaczył Gandalfa siwego Czy to de ja wu? Lecz Sam obok śpi A sztandar ma haft w białe drzewo.. Po chwili tez nadszedł Aragorn I patrzył nań z dziwną powagą Zjedz sobie - rzekł cicho Nie zaśnij nad michą Athelas nie chroni przed zgagą Zjadł Frodo owsiankę ze smakiem (i z jednym, cio wpadł tam, robakiem ) I w wielkiej błogości poduszkę wymościł Śnił, ze jest w Bucklandzie strażakiem A gdy w południe parne zieleniła się trawa, Frodo wraz z Samem na nogi już wstawał. Wojska salut oddały I stojąc gromko wołały: "Chwała niziołkom! Chwała i sława! Aragorn Strażnik, którego królem obrano, zgiął przed nimi swe królewskie kolano, a gdy przy tronie posadził, minstrel chęć swą zdradził, by Pieśni o Frodzie Dziewięciopalcym wysłuchano Nagle Frodo w g...no wdepnął Potem królowi na odcisk nadepnął Aragorn się wkurzył za morze go wykurzył Aż Gimli z przejącia beknął Płynie hobbit z elfami za morze ma gacie w pomarańczy kolorze na dolegliwość morską zachorował i przez burtę zmymiotował Jam chory gdzie jest dla mnie łoże? Elfy się z nim nie cackały do masztu go przywiązały I tak do Valinoru płynął Wrótce Tol Eressei minał Gdy dotarł miał wytrzeszczone gały I tak w zwrotkach niewielu, dotarliśmy razem do celu. Całego "Władcę Pierścieni", jako, że nikt się nie lenił, zapisaliśmy , ku uciesze wielu. * piwku bezalkoholowym oczywiście ;) Limeryki Nifrodel Był sobie raz pewien Easterling Cio strasznie uwielbiał sernik chwalił się że z ludu jest Bóra Memelem się zwał, gdy odwiedzał fora Walczył on dzielnie z Galami i trzymał sztamę z Elfami gadał z czatownikami piwniczki zaczepiał leniwe czasami O Luthien i Berenie Avari, Adan, Emma S Siedzi na gałęzi jak ptaszek, nad głową ma jeno daszek. Gałąź ją kłuje, więc włosy hoduje i modny wielce z niej szyje łaszek. Idzie Beren po lesie Echo kroki niesie Błąka się po nocy Bo jest w losu mocy co przydarzy się? Potknął się o korzeń, przeklął parę stworzeń, w głowę się podrapał, ostatnią pchłę złapał ] i ku polanie skoczył, gdzie blask jakiś zoczył. Piękność tam stajała na polanie tańcowala Berena wprost zatkało widoku było mało podszedł, już dziewczę uciekało! Więc latał wciąż za nią Beren nachalny Pomyślałby sobie ktoś - "nienormalny" Lecz miłość, to miłość w niego wionęła Oplotła całego, w objęcia wzięła Jak jęk z wielu piersi wyrwała chóralny Gdy na polanę znienacka wkroczył, ujrzał tam Luthien na własne oczy. W blasku skąpana, pląsa do rana... "- Czego się, elfko, tłuczesz po nocy?!" Kondycja Sarumana Adan (zaispirowane wiadomym wierszem) Oh Ciężki jest żywot Sarumana, co na wieżę musi wbiegać z rana nie ma on windy więc dyszy i dmucha żar z rozgrzanego mu brzucha bucha A pięter jest tam ze 140 sam nie wiem co się na którym mieści Nagle stuk, nagle puk, ręce w przód, nogi w ruch najpierw powoli, jak ork ociężale ruszyło cielsko po schodach ospale powoli przyśpiesza i gna coraz prędzej I dudni, i stuka, łomoce i pędzi. A dokąd, a dokąd, a dokąd? up up hop po schodach po schodach po schodach na top po piętrach, po stopniach by zdążyć na czas popatrzreć w palantir i doglądać mas A skądże to, jakże to, czemu tak gna? A pocóż on, pocóż się w górę tak pcha? By kondycje zachować on chętnie to robi Każdego ranka do biegu się sposobi Więc pędzi, więc biegnie i sapie buch buch to magia to magia wprawiła go w ruch to magia co z różdzki do nóg rękoma a nogi to jego jest część ruchoma I gnają i pchają i Saruman się toczy bo magia te nogi wciąż tłoczy i tłoczy I buty pukają, stukają puk stuk stuk puk, stup puk, stuk puk, stuk.... |
|
