K A B A R E T 

C I Ą G  D A L S Z Y 
N A S T Ą P I 

M A  N I E W Ą T P L I W Y  Z A S Z C Z Y T 
P R Z E D S T A W I Ć 

A K T  S T W O R Z E N I A 
W  A K T A C H  W I E L U 

C Z Y L I  S Z T U K I  K O M I C Z N E , 
A C Z  N I E K O N I E C Z N I E . . . 

C Z Ę Ś Ć  IV , 

czyli etiudę hagiograficzną

O ORŁACH SOKOŁACH HEROSACH 

   Dramatis personae (in order of appearance)

Tulkas, Aule, Orome, bogowie z nudnościami
Manwe, bóg po prośbie
Narrator, ale tylko dwa razy
Eru, czyli Siła Sprawcza
Głosy, z Dołu
Stworzonko, w technikolorze...

Czas akcji: przed czasem
Przestrzeń akcji: poza przestrzenią

* * *

[Polanka. Bogowe. Leżą. W kółeczku. Nieciekawie jakoś....]

Tulkas:

Nudno!                          

Aule:

Nudno!             

Orome:

  Nudno!

Manwe:

Eru!
Stwórz coś, do cholery!
Daj stworzonku, oczka, nosek
i cztery litery...

Narrator:

[po raz pierwszy]

Na to Eru:

Eru:

Dobra. Chcecie,
będę majsterkował!
Tradycyjnie: z dołu stopy,
a na czubku głowa.

Dam mu brzuszek, dam mu wąsik
by było ciekawiej...

[pstryka palcami]

Ot, gotowe. Chcecie widzieć?
Nadlatuje z prawej...

[Rzut kamery w prawo... Rzut kamery w lewo... Jeszcze raz w prawo... Można przechodzić]

Manwe:

[patrzy na horyzont]

Wzrok mam dobry to opowiem...
Niewielkie rozmiary.
Cały w aurze, a poświacie...
Kombinezon szary...

Fajne cacko! Tak medialne
i w technikolorze...
Może ptak? Może samolot?

Głosy:

[chóralnie, a z dołu]

Nie! To jest nasz Orzeł!

Nasz bohater, osobisty...
Nasz Ci on jest cały...

Narrator:

[po raz drugi, tonem sentencjonalnym]

Tym sposobem, proszę Państwa
powstał Adam Małysz...

[kurtyna!]