Frodo:
Na naradę u Elronda wzywa dzwon z daleka,
co tam będzie - zobaczymy, zabawa nas czeka.
Wezmę pierścień na łańcuszku, co mi szyję zdobi,
niechaj wszyscy tam zobaczą jak ładnie Frodowi.

Pierścień:
(zawisa na łańcuszku)

Gandalf:
Nie zabawa to niziołku, lecz Ludów zebranie,
Bilbo, ty też idziesz z nami - będzie przesłuchanie.

Bilbo:
(idzie za nimi, ziewając)

Elrond:
To jest Frodo, przyjaciele, hobbit miły wielce,
nosi wielki ciężar teraz, nosi go w rozterce.
Z tym pierścieniem mu do twarzy, wszak to każdy widzi,
ale ciąży mu straszliwie, choć się przyznać wstydzi.

Frodo:
Tak rozterka to okrutna, cieżko pierścień dźwigać.
Chyba go gdzieś tu położę, skąd go będzie widać.
(kładzie pierścień na widoku)

Widok:
(ugina się pod ciężarem)

Pierścień:
(leży)

Bilbo:
(siada i zasypia)

Boromir:
Och, jak świeci się ten pierścień, jak serce me wabi,
wezmę se go na pamiątkę, wszak ludzie są słabi.
(próbuje wziąć pierścień)

Gandalf:
Zostaw, chłopie, w tym pierścieniu zła wola potwora
Kto założy go na palec - zadusi go zmora.
(leje Boromira po łapach)

Elrond:
Pierścień zniszczyć ten musimy, niech nikt złudzen nie ma,
Ja nie pójdę, bo nie lubię, jak trzesie się ziemia.
Raz już byłem, tam w Szczelinie, z Ilsidurem razem,
Wszystko trzęsło się dokoła, przytruło nas gazem.
(kaszle na samo wspomnienie)

Pierścień:
(leży i słucha)

Frodo:
(myśli)

Gimli:
Po co latać taki kawał, rąbnąć go tu zdrowo,
Elfom ufać nie należy, reczę za to głową.
(wstaje i ręczy)

Legolas:
(wstaje i powstrzymuje swoje elfy)

Aragorn:
Jam jest prawnuk Ilsidura, ciężka to jest dola,
Wszak naprawić błędy dziadka u mnie silna wola.
Lecz nie wezmę ja pierścienia, jako ten noszący,
Bo dziadkowi rękę spalił, wredny i gorący.
(siada i patrzy z urazą na pierścień)

Pierścień:
(leży i się cieszy)

Boromir:
(wytrzeszcza oczy na Aragorna)

Elrond:
Nikt go nie chce nosić z sobą - i co my zrobimy?
Arwen, córciu, pomyśl troszkę, jak my go zniszczymy?

Arwena:
Ty się Tatku tu nie frasuj, rozchmurz lico swoje
Pierścień przecież jest ze zlota - mówią stare zwoje.
Na kolczyki go przerobię, Sauron się nie pozna,
Zaraz go tutaj nadzieje na patyk od rożna.
(bierze pierścień i przerabia go na kolczyki)

Wszyscy:
(podziwiają nowe kolczyki Arweny)

Frodo:
Och, Arweno, jakaś mądra, Ty Gwiazdo Wieczorna,
Już z pierścienia dwa kolczyki - znikła kwestia sporna.
Więc na piwo ja wyruszam, chociaż nie znam drogi,
Ale liczę, że zmęczone mnie zaniosą nogi.

Gandalf:
Pójdę z tobą, mój niziołku, także piwo lubię,
Wezmę też tych kilku zuchów, którymi się chlubię.
( wybiera Aragorna, Legolasa, Gimlego i Boromira)

Sam:
(wpada znienacka)
O, Gandalfie, nie zamierzaj mej opieki psować!
Nigdzie Frodo sam nie pójdzie, trzeba go pilnować.
Jak wypije ze dwa piwa, to wyrywa drzewa.
Gdy tu Sama zostawicie, to się Sam pogniewa.

Pipin i Merry:
(też się wpraszają)

Elrond:
Tak, Drużyna was tu stoi, jak tarcza ze stali.
Idzcie więc już na to piwo - co będziecie stali.

Drużyna:
(wychodzi na piwo)

Arwena:
(przymierza nowe kolczyki przed lustrem)

Bilbo:
(śpi dalej nakryty kocykiem przez Elronda)

Kurtyna: (opada)