|
|
POWRÓT KRÓLA autor: Molly J. Ringwraith (Molly Winter, LemonLye, itd.) Moim marzeniem jest,
aby któregoś dnia ten tekst znalazł się na pierwszej stronie 'The One Ring Net'
NAD RZEKĄ, WIEKI TEMU SMEAGOL i DEAGOL
znajdują Pierścień i zaczynają się o niego bić. DEAGOL: Mój! SMEAGOL: Mój! DEAGOL: Mój! SMEAGOL: Mój! DEAGOL: Twój. (umiera)
PRZY NIEOFICJALNYM
WEJŚCIU DO MORDORU SAM: Nie możemy zaufać
Gollumowi! On chce nas zabić! FRODO: Doprawdy,
Samie, ty i ta twoja wyobraźnia. A co, może TY masz lepszy plan dostania się do
Mordoru? SAM: Właściwie to mam.
Użyjmy lotni. FRODO: Czego? SAM: Lotni. Jest teraz
na topie w Południowej Ćwiartce. Zrobimy dużą, przypominającą latawiec ramę z
lekkiego drzewa, na przykład balsy, rozumiesz, i rozciągniemy na niej trochę
muślinu, potem wdrapiemy się na szczyt jednej z tych gór, poczekamy na ciepły
prąd wznoszący - FRODO: NIE będę tego
słuchać. FRODO łapie GOLLUMA za
rękę i odchodzi. EDORAS LEGOLAS: Niebo okrywa
całun z gazy. Nikczemność napływa z nocnym powietrzem. Fałsz oplata się wokół
moich paznokci. ARAGORN: Co to, do
diabła, ma być? Poezja? Płacę ci za robienie dwóch rzeczy: strzelanie z łuku i
ładny wygląd. Jeśli chcesz mi coś powiedzieć, zrób to normalnie. LEGOLAS: Dobra.
S-A-U-R-O-N jest T-U-T-A-J. Wystarczająco normalnie dla ciebie, tępaku? (TYMCZASEM, WEWNĄTRZ
EDORAS) PIPPIN: Rzucę okiem na
tę rzecz wyglądającą jak kryształowa kula do kręgli. MERRY: To zły pomysł,
Pip. PIPPIN: Nie, sądzę, że
to dobry pomysł. MERRY: Naprawdę bardzo
zły pomysł. PIPPIN: Nie, będzie
dobrze. Widzisz? Tylko ją podniosę i AAAACHHHHH!! Budzi się CAŁE MIASTO.
GANDALF: Głupi Tuk!
Teraz muszę cię zabrać na konną przejażdżkę. PIPPIN: Dobra! Czy
Merry też może pojechać? GANDALF: Nie. MERRY: Widzisz, co
narobiłeś? Och. Czemu zawsze trzymam z głupcami? OBÓZ ROHIRRIMÓW EOWINA: Proszę, mój
mały mężczyzno. Włóż tę zbroję. MERRY: Wielkie dzięki,
pani. Ooch, chyba nie zapięłaś dobrze mojego pasa. Czy mogłabyś znów położyć
tam swoje ręce? ...Achh, o to chodziło; właśnie tam... EOMER: Oj,
siostrzyczko, to już desperacja! EOWINA: Popatrz na
tego hobbita: czy możesz szczerze powiedzieć, że nie jest odważny i przystojny,
i że nie natchnął cię odwagą? EOMER: (z chichotem)
Och, pewnie. Pewnie, jest wspaniały. Taak. (pokazuje MERRYEMU uniesione
kciuki) Nieźle, koleś. MINAS TIRITH GANDALF: Nic nie mów
nic, Pippinie. Cześć, Denethorze! DENETHOR: Cześć. Mój
ulubiony syn nie żyje, a moje życie jest do bani. PIPPIN: To wszystko
moja wina! Będę dla ciebie walczył! GANDALF: Rrr. CO ja ci
mówiłem, Pippinie? Co ja ci mówiłem? OBÓZ ROHIRRIMÓW ELROND: Tak więc,
przywieźliśmy ci ten miecz. LUDZIE, KTÓRZY
PRZECZYTALI KSIĄŻKĘ: No w końcu. ARAGORN: Błyszczący!
Dzięki. ELROND: Och, przy
okazji, Arwena jest chora. Im dłużej Pierścień pozostaje niezniszczony tym
słabsza się staje. ARAGORN: Odpuść sobie.
Przecież to bzdura. Nie ma żadnego związku pomiędzy nią a Pierścieniem. ELROND: Tak, dobra,
wygląda, że nie nauczyli cię wszystkiego w szkole Strażników. To jest po prostu
PRAWDA, dobra? Teraz idź zebrać armię duchów i ocal swój ponury niedogolony
lud. OBÓZ ROHIRRIMÓW,
PÓŹNIEJ EOWINA: Kocham cię. ARAGORN: Mnie? Co?
Och. Hm...słuchaj, Ellen... EOWINA: Eowino. ARAGORN: Prawda,
Eowino. Jesteś piękną kobietą i jestem pewien, że ktoś pewnego dnia powie ci,
"Erin -" EOWINA: *Eowino*. ARAGORN:
"Eowino... tylko ty jesteś kobietą dla mnie. Zostań mą żoną." EOWYN: Ale to nie
będziesz ty. ARAGORN: Właśnie! To
nie będę ja. Cieszę się, że się rozumiemy. Dobra mała, muszę spadać. Ścieżka
Umarłych wzywa. EOWINA: Nie rób tego!
Na pewno zginiesz! ARAGORN: Nonsens.
Mówisz tak, bo nikomu wcześniej się nie udało. MINAS TIRITH PIPPIN: Gandalfie, mam
jakąś szansę wykręcić się od walki? GANDALF: Najpewniej
nie. PIPPIN: Czy uda się
Frodo i Samowi? GANDALF: Nie sądzę. PIPPIN: Czy nie mógłbyś
powiedzieć czegoś, co mnie rozweseli? GANDALF: Może tylko
utną ci głowę. Powinno to być szybkie i bezbolesne. PIPPIN: Och. Och,
dzięki. ŚCIEŻKA UMARŁYCH DUCH: Cześć! Witaj na
Ścieżce Umarłych. Proszę o trzymanie rąk i broni przy sobie przez cały czas,
gdyż sufit miejscami znajduje się bardzo nisko, a próba walki tylko przedłuży
twoją straszliwą agonię. Chyba, że jesteś dziedzicem Isildura, w takim wypadku
ty i twoja kompania macie wolny wstęp. ARAGORN: Hej, to
super. JESTEM dziedzicem Isildura! DUCH: Masz jakąś
legitymację? ARAGORN: Pewnie,
poczekaj momencik. ARAGORN zaczyna
przekopywać plecak szukając swojej licencji Strażnika. WIDOWNIA: Wcale się o
nich nie martwię. DUCH: (sprawdza
licencję) Dobra, masz właściwe upoważnienie. Ooch, czekaj: Przykro mi, ale
trzeba sięgać do tego znaku, aby wejść. Tego dzieciaka z brodą nie mogę
wpuścić. GIMLI: Jestem
krasnoludem a nie dzieckiem, ty przezroczysty durniu. ARAGORN: On naprawdę
musi pójść z nami. Wyłapuje wszystko, co zagraża nam na poziomie kolan. LEGOLAS: Doprawdy,
jeśli go zostawimy, nie będę miał się z kogo naśmiewać przez resztę wyprawy. DUCH: Dobrze, dobrze.
Chodźmy. MINAS TIRITH FARAMIR: Czy mogę coś
dla Ciebie zrobić, Tatusiu? DENETHOR: Taa. Idź i
umrzyj. FARAMIR: Jesteś miły.
Bardzo miły. FARAMIR wybiega. DENETHOR: Zaśpiewaj mi
piosenkę, niski człowieczku. PIPPIN: Tak na prawdę
to nie mam ochoty. DENETHOR: Oj, no co
ty! Zaśpiewaj! Tu jest śpiewnik karaoke - wybierz coś. PIPPIN: Dobrze, jeśli
nalegasz... (odchrząkuje) "Nigdy już nie zamkniesz swoich oczu, gdy
pocałuję twe wargi, a czubki twoich palców nie mają już w sobie dawnej
czułości..." NA ZEWNĄTRZ MINAS
TIRITH FARAMIR prowadzi atak
przeciwko najnowszym siłom Mordoru. FARAMIR: No i kto jest
gościem?? EHE?? Kto jest - auć. FARAMIR, naszpikowany
strzałami, spada z konia. PIPPIN (głos z offu):
"Tak bardzo starasz się tego nie okazać..." GANDALF i DENETHOR
(głos z offu): "Pa-Pam..." PIPPIN (głos z offu):
"Ale pa, pa, maleńka, już to wiem!..." MINAS TIRITH PIPPIN wybucha
płaczem. PIPPIN: Przepraszam.
Ta piosenka zawsze mnie rusza. Tęsknię za Merrym... DENETHOR: Co to za
hałas na zewnątrz? Czy to odgłosy spowodowane przez mojego beznadziejnego syna
wciąganego do miasta przez konie? GANDALF: Tak, na to
wygląda. Jak już wspomniałem, Mordor jest poważnym zagrożeniem, a teraz
większość twoich żołnierzy nie żyje. DENETHOR: Cholera!
Uciekać, wszyscy uciekać! GANDALF: Och, zamknij
się. GANDALF nokautuje
DENETHORA i przejmuje dowodzenie. W POBLIŻU KIRITH UNGOL GOLLUM: Śmierć
hobbitom...(mru mru)...to już niedługo...(mru mru)...tym razem ssspróbujemy
nossić Pierścień na palcu u nogi; tak, ssskarbie; bardzo pięknie... SAM: Hej! Słyszałem
to! FRODO: Co słyszałeś? GOLLUM: Nic, Panie!
Tłusssty hobbit chce Pierścień, tak, Panie. SAM: Wcale nie! FRODO: Myślę, że chyba
jednak chcesz. W końcu Gollum by mi nie skłamał. SAM: Próbuje nas
zabić! Idziemy prosto w pułapkę. Nie idę ani kroku dalej. FRODO: To w takim
razie zostań. I tak mam już dosyć twoich paranoicznych zwidów. SAM: Ale ja... FRODO: No już, idź
sobie stąd. Mała strata. SAM: Ale ty... FRODO: Miłej śmierci. FRODO odmaszerowuje.
SAM pozostaje, płacząc żałośnie. LUDZIE, KTÓRZY
PRZECZYTALI KSIĄŻKĘ: ...o co tu, k***a, chodzi?? ZŁOWROGA JASKINIA FRODO zaplątuje się w
ogromną sieć pajęczą. FRODO: A niech mnie!
Czy to oznacza, że tu mieszka ogromny pająk? GOLLUM: Ha ha! Smeagol
ossszukał cię, głupi hobbicie! Czy Pan wiedział, że "łatwowierny" nie
było właściwą opcją? FRODO: O rany. Może odsyłanie
Sama nie było aż takim dobrym pomysłem. WIDOWNIA: Eh! Pojawia się SHELOBA i
zaczyna ciężko biec w dół tunelu. FRODO zapala gwiaździste szkiełko i pozwala
nam wszystkim aż za wyraźnie ją zobaczyć. LUDZIE NA WIDOWNI Z
ARACHNOFOBIĄ: Och...mój...Boże. FRODO rozcina więzy i
biegnie jak szalony - ale,
ponieważ jest FRODO, upada. GOLLUM wskakuje na niego. GOLLUM: Żartowaliśśśmy
z tym komentarzem o głupocie! Dobry pan! Leż ssspokojnie, aby pająk mógł cię
zjeść, tak, tak. FRODO: Właściwie to
mam inne plany. FRODO wrzuca GOLLUMA
do otchłani. LUDZIE, KTÓRZY
PRZECZYTALI KSIĄŻKĘ: Wiesz co, to ciekawe: chociaż przeczytałem książkę, nie
mam pojęcia, co się dzieje. MINAS TIRITH DENETHOR: A więc, oto
mój plan: zrobimy grilla. Z wędzonymi i grillowanymi namiestnikami Gondoru.
Usłuchacie albo umrzecie! PIPPIN: Ohhh-kay,
alarm: szalony człowiek! PIPPIN odbiega, aby
sprowadzić pomoc. DENETHOR krząta się, oblewając siebie i FARAMIRA łatwopalnym
płynem. ŚLINIĄCE SIĘ FANKI:
Oooch! Nieprzytomny Faramir pokryty olejkiem! Jakich rzeczy mogłabym dokonać
mając TAKI scenariusz! W POBLIŻU KIRITH UNGOL SHELOBA zawisa nad
FRODO, który jest tego nieświadomy. WIDOWNIA:
(najwyraźniej myśląc, że jest na horrorze) Popatrz w górę! POPATRZ W GÓRĘ!! NA
BOGA, POPATRZ W GÓRĘ!! FRODO zostaje
schwytany i ugryziony, i dostaje piany na ustach w bardzo atrakcyjny sposób.
SHELOBA owija go pajęczą nicią. LUDZIE Z ARACHNOFOBIĄ popiskują gdzieś pod
swoimi krzesłami. Pojawia się SAM i ratuje sytuację, przebijając SHELOBĘ pożyczonym
mieczem. SAM: Pfuj. Dobra,
Panie Frodo, wiem, że wcześniej nabijałem się z pana, jak pan uciekał przed
pająkami, ale tym razem nie dziwię się panu. Hej, Panie Frodo? (szturchnięcie)
Frodo?... FRODO nie wygląda za
dobrze. SAM zaczyna płakać i tulić go w objęciach. SENTYMENTALNI LUDZIE,
KTÓRZY PRZECZYTALI KSIĄŻKĘ: Powiedz „Nie odchodź tam, dokąd nie mogę iść z
tobą”. Powiedz „Nie odchodź tam, dokąd nie mogę iść z tobą”. Powiedz „Nie
odchodź tam, dokąd nie mogę iść z tobą”. SAM: Nie odchodź tam,
dokąd nie mogę iść z tobą! SENTYMENTALNI LUDZIE,
KTÓRZY PRZECZYTALI KSIĄŻKĘ: Juhu! Dobra, teraz mogę umrzeć szczęśliwy. SAM: Ojoj, Orki. Muszę
to skrócić. Żegnaj, panie. (przemyka w bok i chowa się) ORKI zaczynają
szturchać FRODO. ORK nr 73: Jak długo
jest trupem? ORK nr 89: Trupem?
Każdy KOMPLETNY IDIOTA widzi, że nie jest trupem! SAM: Co?? ORK nr 42: Wiec
zabierzmy go na górę i rozbierzmy. Może przynajmniej uda nam się zatrzymać
drobne z jego kieszeni. SAM: Mówicie,
że...miałem szansę...zastosować wobec Pana Frodo oddychanie usta-usta...i NIE
SKORZYSTAŁEM Z NIEJ?? SAM wpada w morderczy
szał, zabijając około osiemdziesięciu Orków w ciągu pół minuty. NA ZEWNĄTRZ MINAS
TIRITH Nadpływają Czarne
Okręty, z ARAGORNRM, LEGOLASEM, GIMLIM, i UMARŁYMI na pokładzie, i ratują
sytuację. WIDOWNIA: Och, bez
jaj. Orlando Bloom jako śliczne chłopię na statku pełnym duchów, taa, to już
widzieliśmy w lecie. Następne! WIEŻA KIRITH UNGOL SAM, zagubiony,
zatrzymuje się na klatce schodowej i śpiewa: SAM: "Gwiazdy
nocą...są jasne i czyste..." GŁOS FRODO:
(słabiutko) "...głęboko w sercu Teksasu..." SAM: Juhu! SAM szarżuje w tym
kierunku i przebija Orka przez sam środek. FRODO leży omdlały na stosie
łachmanów, półnagi. ŚLINIĄCE SIĘ FANKI:
Och, TAK, tak! No, słonko, zabieraj te ręce. POZOSTALI CZŁONKOWIE
WIDOWNI: Hej! Zakłócasz moje niepokalane doświadczanie Tolkiena! SAM: Mój drogi! Ty
żyjesz! FRODO: Samie, drogi...
jeśli kiedykolwiek wrócimy do Shire, przypomnij mi, abym zapisał cię na kurs
udzielania pierwszej pomocy. Naprawdę musimy sobie przypomnieć, jak szukać
pulsu. POLA PELENNOR MOLLY: Ma tu miejsce
całkiem sporo interesujących walk. Ponownie, spróbuję podsumować główne
atrakcje. KRÓL UPIORÓW:
(złowrogi wrzask) THEODEN: Aaaargh! EOWINA: Ryyyyyk! MERRY: Hm...ryk! Tak!
Dokładnie tak, jak powiedziała! KRÓL UPIORÓW uderza
potężnie. MERRY i EOWINA: Au! MERRY i EOWINA oddają
cios. KRÓL UPIORÓW: Au. KRÓL UPIORÓW umiera.
EOWINA mdleje. MERRY gdzieś się zawierusza. PIPPIN znajduje go pod Orkiem. PIPPIN: Merry! Kopę
czasu! MERRY: Cześć, Pippin.
(kaszle) Uwierzyłbyś, że poszczęściło mi się z gorącą Rohirrimską laską? PIPPIN: Er...nie. Nie,
Merry, nie uwierzyłbym. Przepraszam, chciałbym ci dogodzić, kiedy jesteś taki
chory, ale nie, to leży poza wszelkim prawdopodobieństwem. MERRY: Więc jak
wyjaśnisz tą...(kaszle)...szminkę na mojej zbroi? PIPPIN: (okrzyk
niedowierzania) Niesprawiedliwe! A wszystko, co ja dostałem, to pokryty
olejkiem nieprzytomny namiestnik! MORDOR FRODO i SAM gramolą
się na wizję, ubrani w zbroje Orków. WIDOWNIA zaczyna chichotać. WIDOWNIA: Nie wydaje
mi się, aby to miało być śmieszne, ale jest. FRODO: Jestem
zapomniany. Opuszczony. Nieszczęśliwy. SAM: Co za elokwencja,
proszę pana. A ja chciałem właśnie powiedzieć „To miejsce jest beznadziejne”. FRODO: Nie cierpię
nosić butów. Zwłaszcza żelaznych butów. A ta maska dziwnie pachnie. SAM: No, tego należało
się spodziewać. FRODO omdlewa,
udrapowując się na skale. FRODO: Pozwól mi
umrzeć. Już dłużej nie mogę. SAM: Na pewno możesz.
Pomyśl o Shire. FRODO: Nigdy nie
istniało. Kłamiesz. SAM: Zaraz, jakie
reguły sobie ustaliliśmy? FRODO: (pokornie) Nie
będę nazywał cię więcej kłamcą? SAM: No właśnie. A
teraz podnosimy się na nóżki, no już. (Pięć minut później) FRODO upada na kolana
i zaczyna walić głową o skałę. FRODO: To jest
beznadziejne! Nasz los jest przesądzony. Trzeba było oddać tę cholerną rzecz
naszym Gondorskim braciom. SAM wciska się
pomiędzy FRODO i skałę. SAM: Proszę pana.
Proszę pamiętać o naszej umowie. FRODO: (pokornie) Nie
tracę panowania nad sobą? SAM: No właśnie.
Teraz, czy przestanie pan szaleć, jeśli odsunę się od skały? FRODO: Tak. (Pięć minut później) FRODO rzuca się na
ziemię i wije się w agonii. FRODO: Nie zniosę
tego. Życie jest okropne. Moje serce jest wyschnięte a moja dusza martwa.
Ciemność rozpaczy przesłania moje oczy. Krztuszę się cierpieniem i udręką. SAM: Mam dość! Nie
będzie pan więcej słuchał The Cure. SAM podnosi FRODO,
przerzuca go sobie przez ramię i wnosi go pod górę. MINAS TIRITH GANDALF: Wygląda na
to, że czas zapukać do drzwi śmierci i wciągnąć ich do bitwy. Skierować Oko
Saurona na nas, zamiast na Frodo. ARAGORN: Cała nadzieja
w daniu szansy Samowi i Frodo. LEGOLAS: Dywersja. ARAGORN: Taa, dzięki,
Chłopcze Parafrazo. GÓRA PRZEZNACZENIA GOLLUM: Czekaj!
Ossstatnia szansa! Dobrze wiecie, że chcecie zobaczyć, jak śśślicznie Pierścień
wygląda na moim palcu u nogi, dobrze wiecie! Oddaj go nam! SAM: A gdybym tak
zamiast tego walnął cię w głowę kamieniem? FRODO: Wiesz co?
Zmiana planów. Nie wrzucę go do wulkanu. SAM: Ależ wrzucisz. FRODO: Nie, mam inny
pomysł: obejmę władzę nad światem. Wszyscy będą mnie kochać z rozpaczą. SAM: Ale ja już cię
kocham z rozpaczą! GOLLUM: Smeagol
obejmie z panem władzę nad światem, tak, tak! Oddaj go nam! FRODO: Nie! GOLLUM: Tak! FRODO: NIE! GOLLUM: TAK! (chrup) FRODO: AU!! GOLLUM triumfalnie
wpada do ognistej szczeliny, z której powstał Pierścień, zabierając ze sobą
palec FRODO i Pierścień. SAM wyciąga FRODO ze specjalnego pomieszczenia z
Miejscem na Wrzucanie Rzeczy do Lawy. Znajdują tymczasowe schronienie przed
płynącymi roztopionymi skałami na głazie. FRODO: Hej, znowu
pamiętam Shire! Mała pociecha, biorąc pod uwagę, że zostało nam około pięciu
minut życia. SAM: Jaka szkoda.
Teraz już nigdy nie poślubię Różyczki Cotton. FRODO: (poruszony) TY
chcesz ożenić się z dziewczyną? Naprawdę? SAM: Tak. Czy tak
trudno w to uwierzyć? FRODO: No więc- ehem -
no wiesz, wydaje mi się, że musiałem błędnie zrozumieć parę rzeczy, które
powiedziałeś w ciągu ostatnich dwóch dekad, Samie. Wybacz mi. SAM: Nie ma sprawy.
Czy mógłby pan wziąć mnie w objęcia zanim umrzemy? FRODO: O, widzisz, jak
na przykład to stwierdzenie, właśnie teraz. Och, kogo to obchodzi... FRODO trzyma SAMA w
objęciach. Tracą przytomność, ale ratują ich OGROMNE ORŁY. MĄDRALE NA WIDOWNI: A
więc czemu orły po prostu od razu nie zabrały ich z Rivendell i nie zaniosły
prosto do Góry Przeznaczenia? Dlaczego musieli do niej IŚĆ? RESZTA WIDOWNI: Ciii. MINAS TIRITH GANDALF: Cześć, Frodo.
Dzięki za wykonanie całej brudnej roboty. Ocaliłeś nam tyłki, trzeba to
przyznać. FRODO: Gandalf! Ty
żyjesz! Legolas! Ty żyjesz! Gimli! Ty też! Aragorn! Merry! Pippin!... Okay,
Zaczynam czuć się zmęczony. Czy dużo was tam jeszcze? MINAS TIRITH, PONOWNIE Odbywa się koronacja
ARAGORNA. I nie jest to błaha sprawa. Aragorn odchrząkuje i zaczyna śpiewać po
Elficku. LUDZIE, KTÓRZY NIE
PRZECZYTALI KSIĄŻKI: Boże, strasznie dużo śpiewów w tym filmie. LUDZIE, KTÓRZY PRZECZYTALI
KSIĄŻKĘ: Ha. To jeszcze nic. Powinniście przeczytać książkę. LEGOLAS wychodzi na
przód, w bieli panny młodej i ze słodkim uśmiechem. On i ARAGORN patrzą sobie w
oczy. LEGOLAS: Jesteś
gotowy, aby pocałować pannę młodą, mój panie? ARAGORN: A niech mnie,
pewnie. No chodź tutaj. LEGOLAS usuwa się na
bok i wpuszcza ARWENĘ. ARAGORN: Och! Arwena!
Dobra. Jejku, Cześć. Hm. Och, no chodź tutaj. ARAGORN całuje ARWENĘ.
PATRZĄCE ELFY uśmiechają się, jak gdyby widok szczeciniastobrodego człowieka
dotykającego nieskazitelnego Elfa nie wywoływał u nich mdłości. FARAMIR: Ten dzień
mógłby być lepszy tylko wtedy, gdybym spotkał atrakcyjną samotną szlachciankę.
Och, no dobra. EOWINA: Ten dzień
mógłby być lepszy tylko wtedy, gdybym spotkała atrakcyjnego samotnego
szlachcica. Och, no dobra SHIRE SAM i RÓŻYCZKA biorą
ślub. FRODO stoi obok, uśmiechając się łaskawie. FANATYCZNI WIELBICIELE
ZWIĄZKU FRODO I SAMA: (ze szlochem) To najsmutniejsza scena w całej trylogii. GODNI SZACUNKU
CZŁONKOWIE WIDOWNI: Och, odpuść sobie wreszcie. SZARA PRZYSTAŃ GANDALF: Nie powiem
„Nie płaczcie”, bo nie wszystkie łzy są złe. WIDOWNIA: Super,
ponieważ właśnie to robiliśmy przez ostatnie trzy godziny. FRODO: Żegnaj,
Pippinie. Cieszę się, że odnalazłeś swoją odwagę. Żegnaj, Merry. Cieszę się, że
mogłeś nosić zbroję z końskimi motywami. Sam... FRODO ściska SAMA. FRODO: Myślę, że za
tobą będę tęsknił najbardziej, mój ty Strachu na wróble. FRODO całuje SAMA w
czoło. FANATYCZNI WIELBICIELE ZWIĄZKU FRODO I SAMA przestają na moment szlochać
i ożywiają się. FANATYCZNI WIELBICIELE
ZWIĄZKU FRODO I SAMA: O, super! Na sto procent muszę sobie z tego ujęcia zrobić
stopklatkę i wykorzystać je jako ikonkę do bloga. SAM, jednakże, nadal
płacze. SAM: Czy nie mogę do
pana dołączyć, pewnego dnia? FRODO: Nie rozmawiajmy
o tym. Widownia nie potrzebuje pocieszenia takimi żałosnymi resztkami nadziei.
Żegnajcie, moi przyjaciele. FRODO uśmiecha się
odpływając w dal, będąc w pełni świadomym, że nigdy więcej nie będzie musiał
wstawać o piątej rano, aby charakteryzatorzy mogli założyć mu hobbickie stopy. WIDOWNIA: (szlochając)
Nie mogę uwierzyć, że to już koniec. I po co teraz mam żyć? PETER JACKSON: No
więc, będzie wersja rozszerzona, wydana w listopadzie. Razem z zabawnymi
scenami odrzuconymi - obiecuję! A pewnego dnia będzie pełny-super-specjalny
zestaw 241 DVD. A jeszcze ten musical, który właśnie przygotowuję WIDOWNIA: Listopad??
(rzuca się na podłogę, płacząc) Wydzierasz mi serce, rwiesz je na kawałki i
wdeptujesz je w lepki popcorn na kinowej podłodze, a później próbujesz mnie
pocieszyć cholernymi odrzuconymi scenami w cholernym listopadzie?? Nienawidzę
cię, nienawidzę cię... nienawidzę cię...(*pociąganie nosem*)...Czy mogę tu
jutro wrócić i znów to obejrzeć? PETER JACKSON:
Oczywiście, że tak, skarbie. |
|
